หนังสือ “ภูมิคุ้มใจ”

เมื่อวานได้มีโอกาสไปยืมหนังสือที่ห้องสมุดมา เรายืมหนังสือชื่อว่า “ภูมิคุ้มใจ” ของ “เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย” อ่านแล้ว ได้ข้อคิดอะไรดีๆ เยอะเลย ติดใจข้อความนี้ เลยเอามาแปะ “ดอกไม้…เหี่ยวเฉาโรยราไปตามกาลเวลาที่ผันเปลี่ยนและวิถีธรรมชาติ แต่ธรรมชาติของรัก ปราศจากฤดูกาลและดำเนินไปตามวิถีของหัวใจอันไร้ขอบเขตเท่านั้น “ เดี๋ยวนี้ ฟุ้งซ่านมากๆ นอนก็นอนไม่ค่อยจะหลับ อะไรก็ไม่รู้อยู่เต็มหัว พยายามทำใจให้สงบ ก็ยากเหลือเกิน…