ทางแสนไกล ……ใครต่อใคร……..ทะยอยกันแซงหน้าเราไป………….

เหนื่อยเหลือเกิน …. กับภาระบนบ่า มีทางจะลดภาระลงบ้างหรือไม่ 

ตัดสินใจ….  ลดภาระที่แบกอยู่

เบา… สบายกว่าเดิมมากเลย

เพื่อให้เดินทางสะดวกขึ้น ลดลงอีกสักนิดดีกว่า …..

ขึ้นมาอยู่แถวหน้า …… แซงคนอื่นได้สบาย ((อิอิอิ…..คนอื่นขาดไหวพริบ ไม่รู้จักลดภาระเหมือนคนฉลาดอย่างเรา)) 

อะไรกันนี่   
ข้างหน้าเป็นทางขาด จะข้ามไปได้อย่างไร

เมื่อคนข้างหลัง ….. ที่แบกภาระเต็มที่ …. เดินมาถึง

จึงได้รู้ว่า…. 
ภาระที่เขาแบกไว้มาตลอดหนทางอันยาวไกล…. ที่แท้ ….คือสะพานที่ใช้ทอดไป … เพื่อข้ามทางขาด 

รีบใช้ของเราเอง …. จะได้ข้ามตามไปบ้าง …
แต่ … ทำไมเป็นแบบนี้ 

ข้ามไปไม่ได้ เพราะใคร 
เพราะตัวเอง …. ขาดความเพียร 
ขาดความมานะ … ความพยายาม ขาดความมุ่งมั่น 
ขาดความตั้งใจจริง 

ดังนั้น เราควรทำงานที่รับผิดชอบในปัจจุบันให้ดีที่สุด
อย่าคิดลดงานลง เพราะเห็นแก่ความสบาย
เพราะ … งานคือสะพานสู่ความสำเร็จในภายหน้าของเราเอง