จงใช้เพื่อนเป็นที่ปรึกษา ไม่ใช่ให้นำทาง – วินทร์ เลียววาริณ – รอยเท้าเล็กๆ ของเราเอง

เรียนรู้ที่จะรับคำวิพากษ์เช่นเดียวกับคำชม เพราะคำวิพากษ์ก็เหมือนยาขมใช้เป็นกระจกเงาสะท้อนตัวเองได้ – วินทร์ เลียววาริณ – เบื้องบนยังมีแสงดาว

คนจำนวนมากไปไม่ถึงความฝัน มิใช่เพราะพวกเขาอ่อนด้อยกว่าคนอื่น หากเพราะพวกเขาทิ้งความอดทนไว้กลางทางต่างหาก – วินทร์ เลียววาริณ – รอยเท้าเล็กๆ ของเราเอง

หากไม่มีกลางคืน หิ่งห้อยคงไม่สามารถเปล่งแสงแสนสวยออกมาให้เราชม หากไม่มีอุปสรรค เราก็คงไม่มีวันใช้ขีดความสามารถของเราถึงที่สุด – วินทร์ เลียววาริณ – รอยเท้าเล็กๆ ของเราเอง

เรียนรู้ที่จะอยู่กับการเปลี่ยนแปลง และพร้อมรับความเปลี่ยนแปลง – วินทร์ เลียววาริณ – เบื้องบนยังมีแสงดาว

ใช้เวลาปัจจุบันไปกับอดีตและอนาคตเป็นการลงทุนที่สูญเปล่า – วินทร์ เลียววาริณ – ความฝันโง่ๆ

ใช้ชีวิตครบรส บางครั้งสุขด้วยรสหวานของรัก บางทีขมด้วยความผิดหวัง เค็มด้วยหยาดเหงื่อของความอดทน เผ็ดด้วยการทดลองทำสิ่งที่ไม่เคยกล้าทำมาก่อน – วินทร์ เลียววาริณ – เบื้องบนยังมีแสงดาว

ทัศนคติต่อปัญหาสำคัญมากกว่าตัวปัญหาเอง ถ้าคุณคิดว่ามันเป็นปัญหา มันก็เป็นปัญหา ถ้าคิดว่ามันเป็นปัญหาใหญ่ มันก็เป็นปัญหาใหญ่ และถ้าคิดว่ามันเป็นเรื่องเล็ก มันก็รบกวนเราได้แค่ ความไม่สะดวกเล็กๆ – วินทร์ เลียววาริณ – ความฝันโง่ๆ

ความเป็นมนุษย์มิได้วัดกันที่หน้าตา แต่ที่ขนาดของหัวใจ – วินทร์ เลียววาริณ – เบื้องบนยังมีแสงดาว

วันเกิดคือวันที่เราเปิดโลกใหม่ วันตายคือวันที่เราหยุดเรียนรู้ – วินทร์ เลียววาริณ – เบื้องบนยังมีแสงดาว

ไม่มีความมืดใดที่คงอยู่ตลอดกาล – วินทร์ เลียววาริณ – เบื้องบนยังมีแสงดาว

หนทางยิ่งขรุขระ การไปถึงจุดหมาย ยิ่งน่าจดจำ – วินทร์ เลียววาริณ – เบื้องบนยังมีแสงดาว

ใช้สมองเรียนรู้วิธีแล่นเรือ ใช้หัวใจเลือกจุดหมายปลายทาง – วินทร์ เลียววาริณ – เบื้องบนยังมีแสงดาว

ไม่มีนิสัยเสียใดที่แก้ไม่ได้ อยู่ที่แก้ง่ายหรือยากต่างหาก เริ่มต้นที่ว่า อยากแก้นิสัยเสียนี้หรือไม่ – วินทร์ เลียววาริณ – เบื้องบนยังมีแสงดาว