วันนี้ขณะที่เดินอยู่งาน Bangkok Furniture Fair 2010 ที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ทางโรงพยาบาลเปาโลก็โทรมาแจ้งว่า ที่ขออนุมัติตรวจคลื่นสมอง (EEG) กับตรวจสมองด้วยเครื่องเอกซ์เรย์คอมพิวเตอร์ (CT Brain) เรียบร้อยแล้ว จึงนัดมาตรวจวันที่ 16 ตุลาคม เวลา 9.00 น. ให้งดอาหาร งดน้ำตั้งแต่ เที่ยงคืน เพราะว่าการตรวจเอกซ์เรย์สมองจะต้องมีการฉีดสีด้วย

• 16 ตุลาคม 2553

วันนี้พี่แบ๊กพาไปโรงพยาบาลเปาโล ไปชั้น 2 ศูนย์โรคประสาทและสมอง จากนั้นพยาบาลก็พาไปแผนกเอกซเรย์ ไปถึงพยาบาลก็ให้ไปเปลี่ยนชุด แล้วออกมานั่งรอ สักพักพยาบาลอีกคนที่มีอายุมากกว่าก็มาบอกว่า ขอโทษนะคะ ของน้องไม่ต้องเปลี่ยนชุดก็ได้ เพราะตรวจแค่สมอง ก็เลยต้องเดินไปเปลี่ยนชุดอีกรอบ = =’’ จากนั้นก็รอสักพัก ก็ได้เข้าไปตรวจห้องสำหรับตรวจเอกซ์เรย์คอมพิวเตอร์ พี่พยาบาลก็ให้ไปนอนที่เครื่อง จากนั้นก็มาซักประวัติว่ามีโรคประจำตัวมั้ย แพ้ยาอะไรมั้ย แพ้อาหารทะเลมั้ย จากนั้นก็บอกว่าฉีดสีแบบธรรมดาก็พอ เพราะถ้าฉีดแบบพิเศษจะต้องเสียค่าใช้จ่ายเพิ่ม จากนั้นก็ให้เซนต์ชื่อ แต่ลืมอ่านว่าเค้าเขียนอะไรบ้าง – -’’ เวลานั้นกลัวอย่างเดียวเลย จากนั้นพี่เค้าก็มาฉีดสีให้ ลักษณะเหมือนเจาะเลือดนั่นแหละ เจ็บจี๊ดๆ แล้วก็ฉีดไอโอดีนเข้าไป จำตอนนั้นไม่ค่อยได้แล้ว มัวแต่กลัว มีฉีดไอโอดีน แล้วก็น้ำเกลือ เหมือนกับว่าฉีดไอโอดีนเข้าไปมันจะทำให้มองเห็นเส้นเลือดที่สมองชัดเจนมากขึ้น ตอนนั้นนอนหลับตาปี๋อย่างเดียวเลย พี่เค้าทำอะไรบ้างไม่ค่อยรู้เรื่อง เค้าบอกว่าจะใช้เวลาไม่นานอาจจะ 5 นาที หรือไม่ก็เร็วกว่านั้น ขึ้นอยู่กับว่า สีที่ฉีดเข้าไปที่ข้อพับจะวิ่งไปถึงสมองใช้เวลานานเท่าไร อะไรทำนองนั้น เราก็ไม่ทันได้จับเวลา เลยไม่แน่ใจว่ากี่นาที แต่แป๊ปเดียว ผลค้างเคียงของการฉีดสี คือ ทำให้เกิดอาการหนาวสั่น คลื่นไส้อาเจียน ซึ่งเราก็เป็นตามนั้นเลย พี่พยาบาลก็บอกว่าเป็นอาการปกตินะคะ เดี๋ยวก็หาย พอเสร็จเรียบร้อย พี่เค้าก็เอาโอวันตินอุ่น กับน้ำอุ่นๆ มาให้กินเพื่อจะได้ไม่หนาวสั่น แล้วสักพักก็ขึ้นไปชั้น 2 ไปตรวจคลื่นสมองต่อ

การตรวจคลื่นสมองมีลักษณะเหมือนกับตรวจคลื่นหัวใจเลย คือจะมีเจลมาบริเวณจุดที่ต้องการตรวจ จากนั้นก็จะมีแผ่นพลาสติกที่ต่อกับสายไฟไปยังเครื่องแปะไว้ จากนั้นเครื่องมันก็จะสร้างเป็นกราฟออกมา การตรวจคลื่นสมองนี้ใช้เวลา 1 ชั่วโมง คือ ติดเครื่องมือก่อนตรวจ 15 นาที ตรวจคลื่นสมอง 30 นาที และถอดเครื่องมือออก 15 นาที ซึ่งการตรวจคลื่นสมองนี้ก็ไม่ได้น่ากลัวอะไร แค่นอนอย่างเดียว บางครั้งก็จะมีการกระพริบไฟ บางครั้งก็ให้หายใจเข้าออกลึกๆ บางครั้งก็ให้ลืมตา หลังจากตรวจเสร็จเจลก็จะติดที่ผมเต็มเลย สภาพน่าเกลียดมาก ตรวจวันนี้เสร็จเรียบร้อย ไม่ต้องรอนาน ค่อยดีหน่อย และต้องมาโรงพยาบาลอีกครั้งวันที่ 27 ตุลาคม (เดิมนัดไว้ 19 แต่คุณหมอลา ก็เลยต้องเลื่อนนัด)

• 27 ตุลาคม 2553

เนื่องจากเดิมนั้น มีนัดมาฟังผลวันนี้หมอนัดไปฟังผลการตรวจ CT Brain และ EEG (ตรวจคลื่นสมอง) การตรวจ CT Brain นั้นผลก็คือปกติดี แต่สำหรับผลการตรวจคลื่นสมองนั้น หมอบอกว่า มีบางช่วงกราฟมีความผิดปกติเล็กน้อย แต่ไม่สามารถสรุปได้ว่าเป็นอาการชัก สรุปก็คือ บอกไม่ได้ว่าเป็นอะไร หรือจริงๆ แล้วก็คงไม่ได้เป็นอะไรนั่นเอง แต่หมอก็ให้สังเกตอาการอยู่เรื่อยๆ วันนี้ใช้เวลาแค่ 5 นาทีเอง ในการฟังผล หลังจากนี้ก็คงไม่ต้องไปโรงพยาบาลบ่อยๆ อีกแล้ว เย้!!

ออกจากบริษัท 16.00 น. นั่งรถไฟฟ้าไปลงสถานีสะพานควาย เพื่อไปโรงพยาบาลเปาโล ถึง 16.30 ตามนัด เพื่อเอาเครื่องออก วันนี้ไปเพื่อเอาเครื่องออกอย่างเดียวเลย เสร็จแล้วก็กลับบ้านได้

• 2 ตุลาคม 2553

วันนี้เป็นวันที่หอมนัดมาฟังผลที่คราวก่อนติดเครื่องวัดกาเต้นของหัวใจ 24 ชั่วโมงไว้ จริงๆ พี่พยาบาลจะนัดมาวันธรรมดา แต่เนื่องจากไม่อยากลางาน ก็เลยขอมาฟังผลวันเสาร์แทน ซึ่งคุณหมอจะอยู่แค่ครึ่งวันเช้าเท่านั้น

วันนี้ออกจากหอ 8.30 น. มาถึง รพ.เปาโล 9.00 น. แล้วก็้ดิ่งตรงไปที่ชั้น 3 เลย ซึ่งเป็นชั้นที่เป็นแผนกโรคหัวใจ เดินไปถึงก็ตกใจ คนเยอะมากๆๆๆ รู้งี้มาวันธรรมดาดีกว่า มาถึงก็ยื่นบัตรนัดให้พี่พยาบาล ปรากฎว่าพี่เค้าให้ไปยื่นที่เจ้าหน้าที่เสื้อม่วงๆด้านนอกก่อน ก็เลยเดินย้อนกลับไป จากนั้นก็มายื่นให้พี่พยาบาลใหม่ เสร็จแล้วก็ชั่งน้ำหนัก วันนี้หนัก 50.8 kg และก็ได้คิวที่ 38 ก็เลยถามพยาบาลว่า ตอนนั้นคิวที่เท่าไร พี่แกบอกว่า คิวแรกๆ อยู่เลย – -’’ ก็นั่งรอ ร๊อ รอ จำนวนคนไข้วันธรรมดากับวันเสาร์อาทิตย์นี่มันต่างกันจริงๆ เลย กว่าจได้ตรวจก็ 14.15 น. เข้าไปพบหมอที่ห้องตรวจ คุณหมอก็อ่านผลตรวจให้ฟังว่า การเต้นของหัวใจเป็นปกติดี จะมีก็ตอน 9.00 น., 17.00 น. ที่มีการเต้นของหัวใจเร็วกว่าปกติ แต่ก็ไม่ถือว่าผิดปกติแต่อย่างใด ช่วงนั้นเป็นช่วงที่เดินๆ ไปขึ้นรถไฟฟ้าเพื่อไปทำงา หมอก็ดูๆ แล้วก็บอกว่า “เกี่ยวกับหัวใจ สอบผ่าน!! ไม่พบความผิดปกติใดๆ ยินดีด้วยครับ” ใช้เวลาในห้องตรวจเพียง 5 นาทีเท่านั้น แต่นั่งรอตั้ง 5 ชั่วโมงกว่า โรงพยาบาลนี้ ระบบการนัดไม่ค่อยดีเลย น่าจะจัดคนให้มาเป็นช่วงๆ เช่น 8.00-9.00 ไรงี้ นี่เล่นนัด 8.00-12.00 ก็เลยต้องนั่งรอกันนานแบบนี้ ไปโรงพยาบาลครั้งถัดไป 19 ตุลาคม 2553 นัดไปตรวจเกี่ยวกับสมอง กับ พญ.สิริปราง

วันนี้ตรงกับวันอังคาร ก็เลยต้องลางานและไป รพ.เปาโล คนเดียว ในใบนัดเขียนเวลา 8.30-16.00 เราก็ไปถึง รพ. 9.30 ขนาดวันธรรมดา คนก็เยอะมาก เนื่องจากเป็นแผนกอายุกรรม คนไข้จึงเยอะ และช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย คนไข้ที่มาส่วนใหญ่ มาหาเนื่องจากเป็นไข้หวัด เราก็นั่งรอ ร๊อ รอ แบบไม่รู้ว่าอีกนานเท่าไรจะถึงคิวของเรา เพราะไม่มีบัตรคิวให้ รู้แค่ว่า รอเรียกชื่อก็พอ ลุกไปถามพยาบาล ก็ตอบไม่ได้ว่าจะถึงรึยัง บอกแค่ว่า “วันนี้คุณหมอมีคนไข้เยอะ รอเรียกชื่อนะคะ” ก็เกิดอาการเซ็ง จนกระทั่ง 11.30 ก็โดนเรียกชื่อ ดีใจมาก เพราะนั่งรอโคตรนาน 2 ชม. พอเข้าไปห้องตรวจ หมอก็ซักประวัติ ก็เล่าๆๆ ไป แล้วก็ส่งใบส่งตัวให้อ่าน หมอก็บอกว่า “แบบนี้ต้องส่งไปให้แผนกประสาทและสมองตรวจ ต้องนัดคิวใหม่อีก” ไอ้เราก็นึกในใจ ให้มานั่ง 2 ชั่วโมงแล้วจะให้นัดมาอีกวันเนี๊ยะนะ เสียเวลาทำมาหากินหมด แล้วหมอก็ถามพยาบาลว่า “จะนัดแผนกประสาท จะได้คิววันไหน” พี่พยาบาลแกก็บอกว่า “คนล่าสุดได้ 19 ตุลาคม” หมอก็บอกว่า “โอ้ นานจังเลย” พี่พยาบาลก็บอกว่า “แผนกนี้เค้ารับคนใช้สิทธิ์ประกันสังคมแค่ 5 เคสต่อวัน ถ้าคุณหมอบอกว่าเคสนี้ด่วน ก็อาจจะได้เร็ว” คุณหมอก็บอกว่า “ถ้าบอกว่าด่วน มันก็ต้องด่วนทุกเคสแหละ” แ้ล้วสักพัก หมอก็บอกว่า “งั้นเคสนี้ ลองบอกว่าด่วนซิ จะได้วันนี้รึป่าว” สงสัยคุณหมอเห็นหน้าเราเซ็งๆ ก็เลยเย็นใจละมั้ง อิอิ จากนั้นก็ออกจากห้องตรวจ นั่งรอพี่พยาบาลนัดคิวแผนกประสาทและสมองให้ สักพักก็ได้ข่าวดีว่า สามารถตรวจวันนี้ได้ ในเวลา 14.00 น. ถึงแม้จะต้องนั่งรออีกหลายชั่วโมง แต่ก็ยังดีกว่าให้มาอีกวันละวะ

13.30 น. ยังไม่ถึงเวลานัด แต่ก็ไปนั่งรอใน รพ. ก่อน เพราะไม่รู้จะไปไหนดี คนไข้น้อยมาก เนื่องจากเป็นโรคเฉพาะทาง สักพักก็ไปพบ พญ.สิริปราง จ่างจิต ที่ศูนย์โรคประสาทและสมอง ชั้น 2 รพ.เปาโล คุณหมอก็ซักประวัติ ตรวจๆ คล้ายๆ กับที่ตรวจที่เมโย แล้วก็ฟังการเต้นของหัวใจ หมอก็บอกว่า ฟังดูแล้วไม่น่าจะใช่อาการชัก น่าจะเป็นลมทั่วไป การเป็นลมก็มีสองแบบ เป็นลมแดด กับเป็นลมจากภาวะเจ็บปวด หมอก็บอกว่า เดี๋ยวจะทำเรื่องขออนุมัติการตรวจให้ แล้วก็ส่งให้ไปตรวจหัวใจที่อีกแผนกนึง เพราะอาจจะมีความผิดปกติเกี่ยวกับหัวใจได้เหมือนกัน ถ้าตรวจเกี่ยวกับหัวใจแล้วพบความผิดปกติ ก็จะได้รู้สาเหตุเลย ไม่ต้องมาทำการตรวจเช็คคลื่นสมอง แต่ถ้าไม่พบความผิดปกติก็ต้องมาตามนัดคือวันที่ 19 ตุลาคม ออกจากห้องตรวจสักพัก ก็ถูกเรียกให้ไปเจาะเลือด และส่งไปแผนกโรคหัวใจ

เวลาประมาณ 15.00 น. ก็ขึ้นไปชั้น 3 แผนกโรคหัวใจ ที่นี่คนน้อยพอๆ กับแผนกประสาทและสมอง พี่พยาบาลก็เรียกให้ไปห้องสำหรับตรวจคลื่นหัวใจ ก็ให้เราขึ้นไปนอนบนเตียง จากนั้นก็เปิดเสื้อขึ้น และพี่พยาบาลก็นำ สติกเกอร์มาแปะที่ตัว บริเวณที่ใกล้ๆ กับหัวใจ ประมาณ 6-8 แผ่น จากนั้นก็เอาสายคล้ายๆ สายไฟที่ต่อจากเครื่องมาติดที่สติกเกอร์ที่ตัวเรา สิ่งที่เราต้องทำก็คือ นอนเฉยๆ นอนสบายๆ อย่าเกร็ง ไอ้เราก็พยายาม “หายใจเข้าลึกๆ หายใจออกยาวๆ” อย่าไปกลัวกับสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น ตรวจเสร็จ ก็ออกไปนั่งรอพบหมอ คราวนี้พบกับ นพ.ธัชชัย กิจกังวาล คุณหมอก็ซักประวัติ แล้วก็ให้ไปอัลตราซาวน์หัวใจ งานนี้ต้องถอดเสื้อและชุดชั้นในนอก ใส่เสื้อคลุม และเดินไป นอนบนเตียงในห้องอัลตราซาวน์ สักพักพยาบาลก็มาถอดชุดคลุมออก เอาผ้าคลุมกับผ้าห่มหนาๆ วางทับบนตัวแทน จากนั้นก็จัดให้เรานอนตะแคงซ้าย นอนพิงกับหมอน เพื่อให้ได้ตำแหน่งที่พอดี จากนั้นก็รอคุณหมอ ที่นี่มีทีวีจอเล็กๆ ซึ่งติดอยู่ใกล้ๆ หัว ให้เรานอนฟังด้วย สักพัก คุณหมอก็มา ก็ใช้เครื่องอัลตราซาวน์มาตรวจบริเวณหัวใจ ลักษณะก็เหมือนกับอัลตราซาวน์ท้องของคนตั้งครรภ์ เหมือนที่เคยเห็นในโทรทัศน์เลย แต่เปลี่ยนจากท้องมาเป็นหัวใจแทน คุณหมอก็อธิบายภาพให้ฟัง มีการมองสองมุม คือมุมที่มองจากด้านบนเหมือนเรานอนหงาย กับมุมที่มองจากปลายเท้าเหมือนเรานอนเอาปลายเท้าชี้เพดานและเอาหัวลงพื้น คุณหมอก็ให้ดูลักษณะการเปิด ปิด ของลิ้นหัวใจ การไหลเข้าและไหลออกหัวใจของเลือด เสียงการบีบของหัวใจ และอะไรอีกบ้างจำไม่ได้ เยอะมาก จอที่แสดงผลก็มีทั้งเป็นรูปภาพหัวใจ กราฟ สรุปว่ายังไม่มีความผิดปกติอะไร เพื่อให้ชัวร์ เลยต้องติดเครื่องตรวจวัดการเต้นของหัวใจ 24 ชั่วโมง โดยเริ่มติด 16.30 น. ตอนนี้ก็มีสายโยงๆ ออกจากตัวเครื่องมาติดที่ตัวเรา คล้ายๆ ตอนเข้าห้องตรวจวัดคลื่นหัวใจ แต่เป็นเครื่องเล็กๆ เราต้องพกกลับไปบ้านด้วย พี่พยาบาลให้เครื่องพร้อมกับ ที่ใส่โดยมีสายห้อยคอ เหมือนกับแฟชั่นตอนนี้เลยที่ห้อย iPhone, BB กันยกใหญ่ งานนี้ก็ต้องห้ามอาบน้ำ 24 ชั่วโมงด้วยเช่นกัน เพราะเครื่องห้ามโดนน้ำ ก็อาศัยวิธีเช็ดตัวแทน

หลังจากเสร็จเรียบร้อยก็ได้ใบนัดให้มาเอาเครื่องออกวัน พุธที่ 29 กันยายน และนัดฟังผล 2 ตุลาคม

จริงๆ ถ่ายรูปเก็บไว้ด้วยตอนที่ติดเครื่องนั่น มีสายระโยงระยางออกจากตัวเต็มไปหมด แต่ไม่กล้าเอามาโพสเพราะเดี๋ยวจะโป้ 555

เนื่องจากหลายๆ คน เป็นห่วง ก็เลยแนะนำว่าให้ไปหาหมออีกรอบ ก็เลยรอพี่แบ๊กเลิกงานแล้วพาไปหาหมอ คุณหมอก็ซักประวัติ แล้วก็แนะนำว่าให้ไปพบหมออีกคนที่เป็นหมอผู้เชี่ยวชาญด้านระบบประสาท ก็เลยนัดไปพบหมออีกท่านวันที่ 5 กันยายน

• 5 กันยายน 2553

วันนี้ไปพบกับคุณหมออายุกรรมระบบประสาท ไปคนเดียว เพราะว่าพี่แบ๊กกลับหาดใหญ่ คุณหมอ กฤติ รื่นอารมย์ ก็ซักประวัติ และตรวจคร่าวๆ เช่นให้ลุกนั่ง เคาะที่ข้อศอก เคาะที่หัวเข่า ดูการกรอกของลูกตา เป็นต้น คุณหมอก็บอกว่า การเป็นลมหมดสติเนื่องจากการเบ่งอุจาระหรือปัสสาวะ สามารถเกิดได้ทั่วไป ไม่ผิดปกติอะไร แต่เนื่องจากเราเป็นเหตุการณ์เหมือนกัน 3 ครั้งแบบนี้ ก็น่าจะมีความผิดปกติอะไรสักอย่าง ก็แนะนำว่าให้ไปตรวจพวกคลื่นสมอง คลื่นหัวใจ แต่เนื่องจาก รพ.เมโยไม่มีเครื่องพวกนี้ก็เลยตรวจไม่ได้ คุณหมอก็บอกว่าค่าใช้จ่ายค่อนข้างสูง ปะป๊าพี่แบ๊กก็แนะนำว่าให้ใช้สิทธิ์ประกันสังคม ไปโรงพยาบาลที่เลือกไว้ แล้วไปตรวจดู จะได้ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย เราก็เลยถามคุณหมอไป เค้าก็เลยเขียนใบส่งตัวมาให้

• 16 กันยายน 2553

วันนี้ได้บัตรประกันสังคมมาแล้ว เนื่องจากเพิ่งเริ่มทำงานได้ไม่นาน เลยยังไม่ได้บัตร ก็เลยตามจากพี่เปิ้ล HR พี่เค้าก็เลยตามเรื่องให้ ทำให้ได้บัตรมาวันนี้

• 26 กันยายน 2553

ตัดสินใจไปหาหมอที่ รพ.เปาโล ซึ่งเป็น รพ.ที่ใช้สิทธิ์ประกันสังคมได้ เนื่องจากเป็นวันเสาร์ คนไข้จึงเยอะมาก รอคิวนาน พี่แบ๊กก็เลยพาไปเดินเล่น พอกลับมา เลยคิวไปเยอะเลย แต่ก็ไม่เป็นไร รอแป๊ปนึงก็เข้าไปพบหมอ ส่งใบส่งตัวให้หมออ่าน หมอคนนี้แปลกมาก ไม่พูดไม่จาสักคำ ถามแค่ประโยคเดียวว่า “เป็นมากี่ครั้งแล้ว” พอตอบไปว่า “3 ครั้งค่ะ” แล้วหมอก็เขียนๆๆๆๆ จากนั้นก็เดินออกไปเฉยเลย ไม่พูดไม่จา  ไอ้เราก็งงๆ แล้วพยาบาลก็ให้มานั่งรอด้านหน้าห้องตรวจ แล้วก็บอกว่า เดี๋ยวจะออกใบนัดให้มาอีกรอบ มาพบกับหมออายุรกรรม สุดท้ายก็นัดวันที่ 28 กันยายน ที่แผนกอายุกรรม ไม่ระบุแพทย์

ความผิดปกติของร่างกายในครั้งนี้ทำให้ต้องไปโรงพยาบาลหลายครั้งมากๆ นับได้ว่าเป็นการไปโรงพยาบาลมากที่สุดตั้งแต่เกิดมา

เนื่องจากมีอาการปวดท้อง เหมือนท้องเสีย จึงไปเข้าห้องน้ำ และมีอาการหมดสติ ล้มหัวฟาดพื้น ครั้งแรกเมื่อปี 2549 ครั้งที่สองเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2552 และครั้งล่าสุดเมื่อวันที่ 1 กันยายน 2553

และนี่คือบันทึกต่างๆ ตั้งแต่วันที่หมดสติ ล้มหัวฟาดพื้น และการไปโรงพยาบาลในแต่ละครั้ง เพื่อตรวจหาความผิดปกติ

• 1 กันยายน 2553

เวลาประมาณ 7.00 น. สะดุ้งตื่นเนื่องจากปวดท้องมาก ลักษณะคล้ายปวดท้องเหมือนจะท้องเสีย จึงลุกไปเข้าห้องน้ำ ขณะที่นั่งบนชักโครก โดยที่ยังไม่ได้ถ่าย ก็เกิดอาการหมดสติ ล้มหัวฟาดพื้น ฟื้นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนพื้นห้องน้ำ โดยที่อาการปวดท้องนั้นยังไม่หาย ก็เลยลุกขึ้นไปนั่งอีกครั้ง แล้วก็เกิดอาการเหมือนเดิม ล้มหัวฟาดพื้น ลงไปนอนอยู่บนพื้นอีกรอบ พอฟื้นมาก็ลุกขึ้นไปนั่ง และถ่ายได้ตามปกติ จากนั้นก็ออกมานอนพัก มีการเจ็บที่หัว เมื่อเอามือจับก็พบว่า หัวโน และมีเลือดซึมออกมา โทรหาพี่แบ๊ก พี่แบ๊กเลยมาดูอาการ และพาไปหาหมอที่โรงพยาบาลเมโย ซึ่งอยู่ใกล้หอมากที่สุด

เมื่อไปถึงพี่แบ๊กก็จัดการเรื่องประวัติให้ ส่วนเราก็ถูกส่งไปห้องฉุกเฉิน พี่พยาบาลก็ถามว่าเกิดอะไรขึ้น จากนั้นก็ดูที่แผล พี่เค้าบอกว่าหัวไม่แตก แค่เลือดซึมๆ ก็เลยกดแผล เพื่อให้เลือดหยุดไหล ตอนนั้นเจ็บมาก กลัวด้วย ร้องไห้ใหญ่เลย T T พอกดสักพักพี่ก็บอกว่า เลือดมันไม่หยุดไหล สงสัยคงต้องเย็บ ก็เลยเรียกคุณหมอมาดู จากนั้นก็ฉีดยาชาที่หัว และก็ทำการเย็บจำนวน 2 เข็ม พอเย็บเสร็จก็ส่งไป x-ray แล้วก็มารอผล คุณหมอก็บอกว่าศีรษะไม่ได้รับการกระทบกระเทือน ปลอดภัยดี โล่งอกไปนะเรา วันนี้เลยลางาน 1 วัน เนื่องจากเย็บที่หัว แผลห้ามโดนน้ำ เลยห้ามสระผมเป็นเวลา 1 สัปดาห์ เพื่อให้แผลแห้ง นัดมาตัดไหม 8 กันยายน

ค่าใช้จ่ายวันนี้ 3026 บาท แต่ใช้บัตรประกันอุบัติเหตุของกรุงเทพประกันภัย ซึ่งมีวงเงิน 100,000 บาท เลยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายเลย สาเหตุ ลื่นล้มหัวแตก

การที่บริษัทมีบัตรประกันอุบัติเหตุและบัตรประกันสุขภาพมันก็ดีอย่างนี้นี่เอง!