บางคนอาจจะคิดว่า หนังสือธรรมมะ อ่านแล้วน่าเบื่อ แต่กับหนังสือเล่มนี้ “ธรรมะสปา” ไม่ใช่แบบนั้นแน่นอน หนังสือธรรมะสปา โดย พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก วัดสุนันทวนาราม เป็นหนังสือที่อยากแนะนำให้ทุกคนได้อ่าน ขนาดพกพาสะดวก แถมด้านในยังน่าอ่านอีกด้วย ตัวหนังสือไม่เยอะเกินไป อ่านแล้วรู้สึกเหมือนได้ทำสปาจิตใจ จริงๆ บางครั้งที่เราเหนื่อยล้า เรามองหาสปาเพื่อช่วยผ่อนคลาย แล้วถ้าจิตใจของเราเหนื่อยล้า หมดแรง ธรรมะสปาสามารถช่วยบรรเทาได้   ข้อความภายในหนังสือบางส่วน ที่ประทับใจ ความขี้เกียจเป็นเหมือนขนมหวาน กินได้ทุกวัน อร่อย และมองไม่เห็นโทษ มีความสุข มีความพอใจในความขี้เกียจ ฉุกคิดให้ดี …ก่อนเกิดอาการท้องอืด กฎธรรมชาติมีอยู่ว่า หากมีเหตุการณ์ที่ไม่น่าปรารถนาเกิดขึ้น เมื่อใจไม่ดี แล้วคิดไม่ดี เหตุการณ์ไม่ดีจะตามมา เอ่ยคำ “ขอบคุณ” กับทุกสิ่งรายรอบตัว เพื่อตัดตอนกฎธรรมชาตินั้น เรามักเปรียบเทียบกับคนอื่น จนคิดอยากได้อยากมีแบบเขา ไม่ใช่ว่าทุกข์เพราะไม่มี แต่กลายเป็น…เพราะมีไม่พอ อกหักอีกแล้ว เหมือนโดนน้ำเน่ากระเด็นใส่ตัว เปื้อนผิวกาย เสื้อผ้าเลอะเทอะ แต่พอได้ล้างความสกปรก ชำระอารมณ์ที่ผ่านเข้ามากระทบจิตใจ เดี๋ยวทุกอย่างก็กลับเป็นปกติดังเดิม อย่าได้พึงพอใจในความรักเลย เพราะเมื่อหัวใจยึดไว้ด้วยความรัก ใจจะแอบสร้างความคาดหวัง แล้วเมื่อนั้น… ก็จะมีีความผิดหวังนั่งรออยู่ปลายทาง  

ต้องขอบคุณ คุณวินทร์ เลียววาริณ ที่สร้างสรรค์ผลงานดีๆ ออกมา เคยซื้อหนังสือของ คุณวินทร์ เลียววาริณ อยู่หลายเล่ม อ่านแล้วรู้สึกดี วันนี้เลยนำเสนอภาพเหล่านี้ ภาพกำลังใจสำหรับวันที่หม่นหมองและซึมเศร้า ซึ่งภาพและข้อความเหล่านี้มาจากหนังสือของคุณวินทร์เองทั้งหมด ได้แก่ ‘รอยเท้าเล็กๆ ของเราเอง’, ‘ความฝันโง่ๆ’ และ ‘เบื้องบนยังมีแสงดาว’ (สงวนลิขสิทธิ์ ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์) สามารถ ดูรูปภาพชุดอื่นๆ เพิ่มเติมได้ที่ winbookclub จงใช้เพื่อนเป็นที่ปรึกษา ไม่ใช่ให้นำทาง – วินทร์ เลียววาริณ – รอยเท้าเล็กๆ ของเราเอง เรียนรู้ที่จะรับคำวิพากษ์เช่นเดียวกับคำชม เพราะคำวิพากษ์ก็เหมือนยาขมใช้เป็นกระจกเงาสะท้อนตัวเองได้ – วินทร์ เลียววาริณ – เบื้องบนยังมีแสงดาว

กฎแห่งกระจก ของเครืออัมรินทร์ โอชิโนริ โนจุจิ เขียน ทิพย์วรรณ ยามาโมโตะ แปล Best Seller ที่ 9 ใน 10 คนอ่านแล้วจะต้องร้องไห้ “หลายคนฟันฝ่าอุปสรรค ความยากลำบาก และทำสิ่งที่ตัวเองต้องการให้เป็นจริงได้ด้วยกฎแห่งกระจก” “ชีวิต คือ กระจกสะท้อนจิตใจของเราเอง” หนังสือเล่มนี้ ดีมากๆ ใครยังไม่ได้อ่าน แนะนำให้ไปอ่าน อ่านจบภายในไม่เกิน 1 ชั่วโมง ราคาก็แค่ 109 บาทเท่านั้น วันนี้ ได้หนังสือเล่มนี้จากพี่สาว ก็นำไปอ่านที่มหาลัยด้วย ปรากฎว่า อ่านแล้วก็น้ำตาไหลจริงๆ ไม่รู้เพราะอะไร มันคงไปกระทบก้นบึ้งของจิตใจเราก็เป็นได้ แต่เรา ไม่มีคนที่ “ให้อภัยไม่ได้” หรอกนะ เพราะเราก็เป็นคน ปล่อยวางอยู่ตลอด ถึงแม้บางครั้งเราจะเคียดแค้นคนบางคนก็ตาม… แต่เมื่อเวลาผ่านไป เราก็จะปล่อยวาง และปลงกับชีวิตได้ หนังสือเล่มนี้ ได้สอนให้เรารู้จัก “ขอบคุณ” ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับตัวเรา บางครั้งเหตุการณ์ที่ไม่ดีต่างๆ เราก็จักต้องขอบคุณมัน เพราะการที่เกิดเหตุการณ์นั้นๆ มันสะท้อนอะไรในจิตใจเรา วันนี้ให้ ออฟ อ่าน ปกติ ออฟชอบอ่านนิยายแล้วร้องไห้ ก็คิดว่า ออฟอ่านต้องร้องไห้แน่เลย แต่ปรากฎว่า ออฟไม่ร้อง พออ่านจบ ออฟหันมาบอกกับฝนว่า “ออฟมีคนที่ ให้อภัยไม่ได้ ด้วยอ่ะ” สุดท้ายนี้ ต้อง ขอบคุณ อาจารย์เฉลิมศักดิ์ ที่แนะนำหนังสือเล่มนี้ [...]

เมื่อวานได้มีโอกาสไปยืมหนังสือที่ห้องสมุดมา เรายืมหนังสือชื่อว่า “ภูมิคุ้มใจ” ของ “เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย” อ่านแล้ว ได้ข้อคิดอะไรดีๆ เยอะเลย ติดใจข้อความนี้ เลยเอามาแปะ “ดอกไม้…เหี่ยวเฉาโรยราไปตามกาลเวลาที่ผันเปลี่ยนและวิถีธรรมชาติ แต่ธรรมชาติของรัก ปราศจากฤดูกาลและดำเนินไปตามวิถีของหัวใจอันไร้ขอบเขตเท่านั้น “ เดี๋ยวนี้ ฟุ้งซ่านมากๆ นอนก็นอนไม่ค่อยจะหลับ อะไรก็ไม่รู้อยู่เต็มหัว พยายามทำใจให้สงบ ก็ยากเหลือเกิน…