หลายวันก่อน ฉันฟุ้งซ่านมาก ผิดหวัง (ทั้งๆ ที่มันก็เกิดแบบนี้มาหลายครั้งแล้ว แต่ก็ทน..)

ก็ไม่อยากจะคิดอะไรมากให้มันเจ็บอยู่คนเดียว ก็ไอ้เรามันชอบคิดมากนี่หว่า..

นึกถึงเรื่องของนายบี (นามสมมุติ) นายบี คบกับหญิงคนนึง
แล้วก็ได้ไป work&travel ด้วยกัน
มีอยู่วันนึง นายบีก็คุยกับเราว่า เซ็งมาก อยากกลับไทย
แฟนไม่สนใจเค้าเลย เราก็แนะนำว่า ให้ลองไปคุยกัน
ปรับความเข้าใจกัน สักพัก นายบีก็หายไป แล้วไม่ถึง 10 นาที
นายบีก็มาบอกเราว่า เลิกกับแฟนแล้ว
ตกใจมาก!! เป็นไปได้ไง
นายบีก็บอกว่า คงเป็นเพราะ อยู่ด้วยกันบ่อยเกิน
จนมันถึงจุดๆ นึง มันก็เบื่อกัน..

ก็ลองมาคิดถึงเรื่องตัวเอง ของฉันมันก็คงถึงจุดๆ นั้นเหมือนกัน แต่ต่างกันที่ว่า

ของฉันนั้น ไม่ได้คบเป็นแฟนกัน เหตุผล เพราะว่า ไม่อยากผูกมัดกัน (ใช่เรื่องมั้ยนะ ?)

ฉันยังเชื่อว่า ระหว่างเรา มันมีพรหมลิขิต ที่ทำให้เรามาเจอกัน

แต่สักวันนึง เราคงไปด้วยกันไม่ได้ อาจจะเป็นเพราะฉันที่คิดมาก หึงหวงจนเกินไป

ไม่ไว้ใจ หรืออะไรหลายๆ อย่าง ฉันก็ไม่รู้ว่า วันนั้นจะมาถึงเร็วหรือช้า จะมาหรือไม่มา

อนาคตเป็นสิ่งไม่แน่นอน เพียงแต่ว่า ฉันทำวันนี้ให้ดีที่สุดแล้ว…

ฉันไม่ชอบการไม่รับโทรศัพท์ แต่เธอก็ไม่รับ..
อาจเป็นเพราะเธอไม่ได้อยู่กับโทรศัพท์
แต่ฉันก็คิดว่า เมื่อมาเห็นว่ามีสายไม่ได้รับ
ทำไมไม่โทรกลับหละ
โทรก็ฟรีไม่ใช่เหรอ… ก็ไม่เข้าใจ
แต่ก็พยายาม พยายามคิดว่า คงไม่ว่างจริงๆ

เรื่อง sms ก็อีกอย่าง ฉันชอบนะ เวลาเธอส่งมา
แต่มันก็นานเหลือเกิน กว่าจะได้รับสักข้อความนึง
T T~

หลายเดือนมานี่ เธอไม่ว่าง ฉันก็พอเข้าใจ เธอไม่ว่าง
เราไม่ได้เจอกัน ไม่ได้คุยกันเลย
โทรศัพท์ไม่คุยกันไม่เคยเกิน 2 นาที msn ก็ไม่ได้คุย
(เพราะโดน block) แล้วจะติดต่อกันยังไง
เธอไปไหนมาไหน ก็ไม่ได้บอกฉัน ฉันจะไปไหน ไปทำอะไร
จะโทรบอกก็ไม่รับ นี่เป็นเหตุผลที่ฉันไม่อยากโทรไปหา
เธอบอกว่า เธองานเยอะ ยุ่ง ไม่ว่าง ฉันก็พยายามทำความเข้าใจ
ไม่รบกวนเธอ แต่เธอก็ยังมีเวลาไปเที่ยวกับเพื่อน
เราก็ลองคิดกลับกัน บางที เพื่อนก็สำคัญกว่าคนที่เรารัก
(หรือว่าเราเข้าใจผิดไปว่าเธอยังรัก? )
บางที ถ้าเป็นเรา ตอนนั้น เราอาจจะเลือกเพื่อนก็ได

้
แต่การทำแบบนี้ มันทำให้เราคิดว่า เราเป็นแค่คนไม่มีค่าคนนึง

เป็นตัวฆ่าเวลาตอนที่เธอไม่มีเพื่อน

แล้วฉันก็พยายามไม่คิด แล้วก็คิดว่าตอนนี้ทำได้แล้ว

ฉันอาจจะทำตัวเหมือนไม่สนใจเธอ แต่ทุกๆ วันฉันก็ยังคิดถึงเธอ

ฉันอยากรู้ว่า ตอนนี้เธอทำอะไร เธออยู่ที่ไหน แต่ฉันก็ไม่สามารถรู้ได้

ณ ตอนนี้ ฉันสงบลงมาก

คิดว่า การกลับไปกรุงเทพคราวนี้ คงไม่มีปัญหาอะไรเกิดขึ้นอีก

summer นี้ ฉันก็พยายามทำตัวไม่ให้ว่าง จะได้ไม่คิดมาก เธอคงไม่โกรธฉันอีกนะ

ฉันไม่ได้ต้องการ เอากิจกรรมมาแทรกเวลาระหว่างเรา

(แต่เธอก็อาจจะคิดแบบนั้นก็ได้ เหมือนคราวก่อนที่เราเคยทะเลาะกันขั้นรุนแรงมาก)

แต่ฉันไม่เคยคิดแบบนั้น ฉันไม่เคยทอดทิ้งเธอ แม้ว่าในหลายๆ ครั้ง ฉันรู้สึกว่าเธอทิ้งฉัน

ฉันก็อดทน.. เพราะฉันรักเธอ ฉันบอกกับเธออยู่บ่อยๆ

เพราะ ฉันกลัวว่า ถ้าสักวันนึงฉันตายไป จะไม่มีโอกาสได้บอกกับเธอ

T T~