วันนี้เป็นวันเสาร์ ครอบครัวของฉันก็ไปใส่บาตรที่ตลาดคลองโพธิ์

ลืมบอกไปว่า บ้านเกิดฉันอยู่ที่ จังหวัดอุตรดิตถ์

สมัยอยู่ชั้นมัธยมต้น มีอาจารย์ท่านนึง เคยพูดว่า

“บางทีก็น่าน้อยใจเน๊อะ จังหวัดเรา คนไม่ค่อยรู้จัก ขนาดพยากรณ์อากาศยังข้ามเลย”

จะว่าไปมันก็จริงอย่างที่ท่านว่า พยากรณ์อากาศ จะพูดถึงจังหวัด แพร่ น่าน พิษณุโลก

(แล้วอุตรดิตถ์หละคะ.. อยู่ติดๆ กัน แต่ไม่เคยกล่าวถึง – -’) แต่ฉันชินแล้ว

บางคนก็นึกว่า อุตรดิตถ์ ติดกับอุดรธานี – -’ แม่เจ้าาา

อุตร = เหนือ , ดิตถ์ = ท่าน้ำ ฉะนั้น อุตรดิตถ์ = ท่าน้ำเมืองเหนือ นะคะ ไม่ใช่อีสาน

พูดถึงเรื่องใส่บาตร ต่อดีก่า โม้เรื่องอื่นมาซะยาวเลย…

บรรยากาศตอนเช้า ที่ต่างจังหวัด ไม่เหมือนกับที่กรุงเทพ

ฉันชอบต่างจังหวัดมากกว่า อากาศบริสุทธิ์ ผู้คนยิ้มแย้มให้กัน

วันนี้ฉันมีโอกาสได้ไปใส่บาตร ระหว่างทางที่นั่งรถไปที่ตลาด

มองเห็นพระภิกษุเดินหลายรูปเลย แต่ท่านคงอยู่กันคนละวัด เพราะแยกกันเดิน

พระบางรูป ก็มีอายุมากแล้ว แต่ท่าน ก็ยังเดินอย่างแข็งแรง แถมยังเดินคนเดียวด้วย

ไม่มีเด็กวัดมาช่วยถือของ จะว่าไป พระที่ต่างจังหวัดกับพระที่กรุงเทพก็ต่างกันนะ

ฉันเคยได้ใส่บาตรแถวตลาดบางเขนอยู่เป็นครั้งคราวที่นั่น จะมีพระ 1 รูปมายืนอยู่ประจำ

แต่ความรู้สึก มันไม่ได้ เหมือนตอนใส่บาตรที่ต่างจังหวัดเลย

หลังจากใส่บาตรเสร็จ ก็ไปทานข้าว จากนั้นก็ไปซื้อตั๋วรถไฟ กลับกรุงเทพ

เมื่อคืน ได้เช็คตั๋วว่างในเว็บแล้ว ปรากฎว่า ตอนแรกจะกลับวันอาทิตย์ มันเต็มหมดเยย

เศร้าเลย T T~

งั้นกลับวันจันทร์ก็ได้ เข้าไปเช็คดู เหลือ 18 ที่ แต่ปรากฎว่า ตอนไปซื้อตั๋วรถไฟ

(ขณะนั้น 7.30 น.)

คนขายตั๋วบอกว่า “ซื้อตั๋วล่วงหน้า รอก่อนนะครับ ให้คนที่ซื้อตั๋ววันนี้ก่อน “

เซ็งมาก (ก็ได้วะ) รอสักพัก..

พอคนขายเช็คที่นั่งดู ปรากฎว่า เหลือที่สุดท้ายพอดี พี่แกเลยบอกกับเราว่า

” ถ้าน้องรอนานกว่านี้ อาจจะไม่ได้กลับแล้วนะครับ ที่สุดท้ายพอดี “

(นึกในใจว่า ถ้ากรูกลับไม่ได้ ก็เป็นเพราะเมิงนี่แหละ ให้รอตั้งนาน)

แต่ไม่เป็นไร ไม่ว่ากัน เพราะเราก็ได้กลับแล้ว ^^