สองวันมานี่ได้เรียน flash กับภพ
เนื่องจากเตรียมความพร้อมก่อนไปเป็นพี่เลี้ยงค่าย CubicInno#3
เราได้ไปทั้งสองค่ายเลย คือ สกลนคร และ บางเขน
ตอนนี้งานเยอะมาก
ทั้งงานจังหวัด ค่ายCubic ค่ายสมองแก้ว
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก อยากบ้าตาย
งานจังหวัดก็ไม่มีคนทำ T T
ไปค่ายก็ไม่มีเวลาทำอีก
พลาดดดจริงๆ
พุ่งนี้จะไปสกลนครแล้วนะ
คิดถึงคนคนนึงมากๆ เลย ตั้งแต่กลับมาจากบ้านยังไม่เจอกันเลยนะ
วันนี้เวลาก็ไม่เคยรอเรา รีบมาก มาถึงปุ๊ป ก็ไปแล้ว T T
ผิดหวังมากเลยอ่ะ พลาดเองที่ไม่โทรก่อน
flash ก็ยังทำไม่เสร็จ แย่จัง~~~
กับดักหนู
หลายวันก่อน ฉันฟุ้งซ่านมาก ผิดหวัง (ทั้งๆ ที่มันก็เกิดแบบนี้มาหลายครั้งแล้ว แต่ก็ทน..)
ก็ไม่อยากจะคิดอะไรมากให้มันเจ็บอยู่คนเดียว ก็ไอ้เรามันชอบคิดมากนี่หว่า..
นึกถึงเรื่องของนายบี (นามสมมุติ) นายบี คบกับหญิงคนนึง
แล้วก็ได้ไป work&travel ด้วยกัน
มีอยู่วันนึง นายบีก็คุยกับเราว่า เซ็งมาก อยากกลับไทย
แฟนไม่สนใจเค้าเลย เราก็แนะนำว่า ให้ลองไปคุยกัน
ปรับความเข้าใจกัน สักพัก นายบีก็หายไป แล้วไม่ถึง 10 นาที
นายบีก็มาบอกเราว่า เลิกกับแฟนแล้ว
ตกใจมาก!! เป็นไปได้ไง
นายบีก็บอกว่า คงเป็นเพราะ อยู่ด้วยกันบ่อยเกิน
จนมันถึงจุดๆ นึง มันก็เบื่อกัน..
ก็ลองมาคิดถึงเรื่องตัวเอง ของฉันมันก็คงถึงจุดๆ นั้นเหมือนกัน แต่ต่างกันที่ว่า
ของฉันนั้น ไม่ได้คบเป็นแฟนกัน เหตุผล เพราะว่า ไม่อยากผูกมัดกัน (ใช่เรื่องมั้ยนะ ?)
ฉันยังเชื่อว่า ระหว่างเรา มันมีพรหมลิขิต ที่ทำให้เรามาเจอกัน
แต่สักวันนึง เราคงไปด้วยกันไม่ได้ อาจจะเป็นเพราะฉันที่คิดมาก หึงหวงจนเกินไป
ไม่ไว้ใจ หรืออะไรหลายๆ อย่าง ฉันก็ไม่รู้ว่า วันนั้นจะมาถึงเร็วหรือช้า จะมาหรือไม่มา
อนาคตเป็นสิ่งไม่แน่นอน เพียงแต่ว่า ฉันทำวันนี้ให้ดีที่สุดแล้ว…
ฉันไม่ชอบการไม่รับโทรศัพท์ แต่เธอก็ไม่รับ..
อาจเป็นเพราะเธอไม่ได้อยู่กับโทรศัพท์
แต่ฉันก็คิดว่า เมื่อมาเห็นว่ามีสายไม่ได้รับ
ทำไมไม่โทรกลับหละ
โทรก็ฟรีไม่ใช่เหรอ… ก็ไม่เข้าใจ
แต่ก็พยายาม พยายามคิดว่า คงไม่ว่างจริงๆ
เรื่อง sms ก็อีกอย่าง ฉันชอบนะ เวลาเธอส่งมา
แต่มันก็นานเหลือเกิน กว่าจะได้รับสักข้อความนึง
T T~
หลายเดือนมานี่ เธอไม่ว่าง ฉันก็พอเข้าใจ เธอไม่ว่าง
เราไม่ได้เจอกัน ไม่ได้คุยกันเลย
โทรศัพท์ไม่คุยกันไม่เคยเกิน 2 นาที msn ก็ไม่ได้คุย
(เพราะโดน block) แล้วจะติดต่อกันยังไง
เธอไปไหนมาไหน ก็ไม่ได้บอกฉัน ฉันจะไปไหน ไปทำอะไร
จะโทรบอกก็ไม่รับ นี่เป็นเหตุผลที่ฉันไม่อยากโทรไปหา
เธอบอกว่า เธองานเยอะ ยุ่ง ไม่ว่าง ฉันก็พยายามทำความเข้าใจ
ไม่รบกวนเธอ แต่เธอก็ยังมีเวลาไปเที่ยวกับเพื่อน
เราก็ลองคิดกลับกัน บางที เพื่อนก็สำคัญกว่าคนที่เรารัก
(หรือว่าเราเข้าใจผิดไปว่าเธอยังรัก? )
บางที ถ้าเป็นเรา ตอนนั้น เราอาจจะเลือกเพื่อนก็ได
้
แต่การทำแบบนี้ มันทำให้เราคิดว่า เราเป็นแค่คนไม่มีค่าคนนึง
เป็นตัวฆ่าเวลาตอนที่เธอไม่มีเพื่อน
แล้วฉันก็พยายามไม่คิด แล้วก็คิดว่าตอนนี้ทำได้แล้ว
ฉันอาจจะทำตัวเหมือนไม่สนใจเธอ แต่ทุกๆ วันฉันก็ยังคิดถึงเธอ
ฉันอยากรู้ว่า ตอนนี้เธอทำอะไร เธออยู่ที่ไหน แต่ฉันก็ไม่สามารถรู้ได้
ณ ตอนนี้ ฉันสงบลงมาก
คิดว่า การกลับไปกรุงเทพคราวนี้ คงไม่มีปัญหาอะไรเกิดขึ้นอีก
summer นี้ ฉันก็พยายามทำตัวไม่ให้ว่าง จะได้ไม่คิดมาก เธอคงไม่โกรธฉันอีกนะ
ฉันไม่ได้ต้องการ เอากิจกรรมมาแทรกเวลาระหว่างเรา
(แต่เธอก็อาจจะคิดแบบนั้นก็ได้ เหมือนคราวก่อนที่เราเคยทะเลาะกันขั้นรุนแรงมาก)
แต่ฉันไม่เคยคิดแบบนั้น ฉันไม่เคยทอดทิ้งเธอ แม้ว่าในหลายๆ ครั้ง ฉันรู้สึกว่าเธอทิ้งฉัน
ฉันก็อดทน.. เพราะฉันรักเธอ ฉันบอกกับเธออยู่บ่อยๆ
เพราะ ฉันกลัวว่า ถ้าสักวันนึงฉันตายไป จะไม่มีโอกาสได้บอกกับเธอ
T T~
วันนี้เป็นวันเสาร์ ครอบครัวของฉันก็ไปใส่บาตรที่ตลาดคลองโพธิ์
ลืมบอกไปว่า บ้านเกิดฉันอยู่ที่ จังหวัดอุตรดิตถ์
สมัยอยู่ชั้นมัธยมต้น มีอาจารย์ท่านนึง เคยพูดว่า
“บางทีก็น่าน้อยใจเน๊อะ จังหวัดเรา คนไม่ค่อยรู้จัก ขนาดพยากรณ์อากาศยังข้ามเลย”
จะว่าไปมันก็จริงอย่างที่ท่านว่า พยากรณ์อากาศ จะพูดถึงจังหวัด แพร่ น่าน พิษณุโลก
(แล้วอุตรดิตถ์หละคะ.. อยู่ติดๆ กัน แต่ไม่เคยกล่าวถึง – -’) แต่ฉันชินแล้ว
บางคนก็นึกว่า อุตรดิตถ์ ติดกับอุดรธานี – -’ แม่เจ้าาา
อุตร = เหนือ , ดิตถ์ = ท่าน้ำ ฉะนั้น อุตรดิตถ์ = ท่าน้ำเมืองเหนือ นะคะ ไม่ใช่อีสาน
พูดถึงเรื่องใส่บาตร ต่อดีก่า โม้เรื่องอื่นมาซะยาวเลย…
บรรยากาศตอนเช้า ที่ต่างจังหวัด ไม่เหมือนกับที่กรุงเทพ
ฉันชอบต่างจังหวัดมากกว่า อากาศบริสุทธิ์ ผู้คนยิ้มแย้มให้กัน
วันนี้ฉันมีโอกาสได้ไปใส่บาตร ระหว่างทางที่นั่งรถไปที่ตลาด
มองเห็นพระภิกษุเดินหลายรูปเลย แต่ท่านคงอยู่กันคนละวัด เพราะแยกกันเดิน
พระบางรูป ก็มีอายุมากแล้ว แต่ท่าน ก็ยังเดินอย่างแข็งแรง แถมยังเดินคนเดียวด้วย
ไม่มีเด็กวัดมาช่วยถือของ จะว่าไป พระที่ต่างจังหวัดกับพระที่กรุงเทพก็ต่างกันนะ
ฉันเคยได้ใส่บาตรแถวตลาดบางเขนอยู่เป็นครั้งคราวที่นั่น จะมีพระ 1 รูปมายืนอยู่ประจำ
แต่ความรู้สึก มันไม่ได้ เหมือนตอนใส่บาตรที่ต่างจังหวัดเลย
หลังจากใส่บาตรเสร็จ ก็ไปทานข้าว จากนั้นก็ไปซื้อตั๋วรถไฟ กลับกรุงเทพ
เมื่อคืน ได้เช็คตั๋วว่างในเว็บแล้ว ปรากฎว่า ตอนแรกจะกลับวันอาทิตย์ มันเต็มหมดเยย
เศร้าเลย T T~
งั้นกลับวันจันทร์ก็ได้ เข้าไปเช็คดู เหลือ 18 ที่ แต่ปรากฎว่า ตอนไปซื้อตั๋วรถไฟ
(ขณะนั้น 7.30 น.)
คนขายตั๋วบอกว่า “ซื้อตั๋วล่วงหน้า รอก่อนนะครับ ให้คนที่ซื้อตั๋ววันนี้ก่อน “
เซ็งมาก (ก็ได้วะ) รอสักพัก..
พอคนขายเช็คที่นั่งดู ปรากฎว่า เหลือที่สุดท้ายพอดี พี่แกเลยบอกกับเราว่า
” ถ้าน้องรอนานกว่านี้ อาจจะไม่ได้กลับแล้วนะครับ ที่สุดท้ายพอดี “
(นึกในใจว่า ถ้ากรูกลับไม่ได้ ก็เป็นเพราะเมิงนี่แหละ ให้รอตั้งนาน)
แต่ไม่เป็นไร ไม่ว่ากัน เพราะเราก็ได้กลับแล้ว ^^
